Rok 2025 przyniósł wyraźne przyspieszenie w systemie kontroli fizjoterapeutów – więcej działań, większą skuteczność i rosnącą świadomość środowiska. Kontrola przestaje być postrzegana jako zagrożenie, a coraz częściej staje się narzędziem rozwoju i podnoszenia standardów. O najważniejszych wnioskach, najczęstszych błędach i kierunkach zmian na 2026 rok rozmawiamy z dr. Michałem Przybycieniem, przewodniczącym Krajowego Zespołu Kontrolerów.
Głos Fizjoterapeuty: Jak z perspektywy KZK wyglądał rok 2025 – czy był to rok stabilizacji, czy raczej intensywnych zmian?
Michał Przybycień: Rok 2025 był zdecydowanie czasem intensywnego rozwoju. Trudno mówić o stabilizacji. Był to okres wyraźnego przyspieszenia i dojrzewania systemu nadzoru nad wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty. Rozwój dotyczył zarówno liczby kontroli, jak i jakości działań oraz rozbudowy zespołu. Można powiedzieć, że był to rok, w którym system kontroli zaczął działać bardziej świadomie, systemowo i z większym wpływem na całe środowisko.
Ile kontroli przeprowadzono w 2025 roku i jakie były najczęstsze ich przyczyny (planowe vs. doraźne)?
W 2025 roku przeprowadzono 54 kontrole – o 15 więcej niż rok wcześniej i aż o 37 więcej niż w 2023 roku. To efekt konsekwentnej realizacji planu, rozbudowy zespołu oraz wdrożenia elektronizacji dokumentacji pokontrolnej, która znacząco usprawniła pracę. Warto podkreślić, że za tymi liczbami stoi realna zmiana organizacyjna i większa efektywność działania, a nie tylko zwiększenie intensywności pracy. Kontrole miały zarówno charakter planowy, jak i doraźny. Co istotne, obejmowały bardzo szerokie spektrum podmiotów – od indywidualnych praktyk po szpitale, uzdrowiska czy placówki edukacyjne. To pokazuje, że nadzór staje się coraz bardziej kompleksowy i odpowiada na realia rynku. Dzięki temu możliwe jest wychwycenie problemów w różnych modelach pracy fizjoterapeuty.
Czy pojawiły się nowe obszary ryzyka w pracy fizjoterapeutów, które wcześniej nie były tak widoczne?
Tak, coraz częściej obserwujemy przypadki wychodzenia poza kompetencje zawodowe oraz działania o charakterze paramedycznym. Równolegle rośnie znaczenie takich obszarów jak bezpieczeństwo danych, obowiązki informacyjne czy formalna zgodność działalności. To naturalna konsekwencja dynamicznego rozwoju rynku usług fizjoterapeutycznych i rosnących oczekiwań wobec jakości świadczeń.
Jakie były najczęstsze nieprawidłowości wykrywane podczas kontroli?
Najczęściej dotyczyły nieaktualnych lub niespójnych danych w rejestrach, braków w dokumentacji medycznej, nieprawidłowości dotyczących sprzętu, braków informacyjnych wobec pacjentów, problemów z zabezpieczeniem danych, uchybień infrastrukturalnych i sanitarnych. Warto zaznaczyć, że większość z nich nie wynika ze złej woli, ale z niedostatecznej świadomości lub braku systemowego podejścia do prowadzenia działalności.
Czy można powiedzieć, że poziom przygotowania fizjoterapeutów do kontroli się poprawia?
Zdecydowanie widać pozytywną zmianę. Rośnie świadomość środowiska i gotowość do współpracy. Coraz częściej kontrola traktowana jest nie jako zagrożenie, ale jako element rozwoju. To bardzo ważny sygnał, który pokazuje, że kierunek działań jest właściwy i buduje dojrzałość zawodową.
NAJWAŻNIEJSZE WNIOSKI DLA FIZJOTERAPEUTÓW
Jakie 3 najważniejsze błędy fizjoterapeuci powinni wyeliminować „od jutra”?
Po pierwsze brak aktualizacji danych w rejestrach. Po drugie nieprawidłowa dokumentacja medyczna. Po trzecie niedopełnianie obowiązków informacyjnych wobec pacjentów. To są podstawowe elementy funkcjonowania podmiotu leczniczego i ich zaniedbanie może generować kolejne problemy – zarówno prawne, jak i organizacyjne.
Jakie dobre praktyki wyróżniają najlepiej przygotowane placówki lub gabinety?
Przede wszystkim porządek i świadomość. Dobra dokumentacja medyczna, jasne procedury, dbałość o bezpieczeństwo pacjenta i zgodność formalna działalności. To nie są skomplikowane rzeczy to systematyczność i odpowiedzialne podejście do pracy. Najlepsze placówki traktują standardy jako element codziennej praktyki, a nie obowiązek „na czas kontroli”.
Czy są obszary, które fizjoterapeuci systemowo zaniedbują (np. dokumentacja, informowanie pacjenta)?
Największym wyzwaniem nadal pozostaje dokumentacja i szeroko rozumiana organizacja działalności. Fizjoterapeuci skupiają się na terapii, co jest naturalne, ale jakość świadczeń to także jakość zarządzania. W praktyce oznacza to, że nawet bardzo dobra terapia może być „osłabiona” przez braki formalne.
Jak przygotować się do kontroli w sposób prosty i realistyczny?
Najprościej traktować swoją praktykę jak podmiot medyczny, a nie tylko miejsce pracy terapeutycznej. Warto regularnie robić samoocenę, aktualizować dokumenty i korzystać ze wsparcia izby. Dodatkowo zachęcamy do zadawania pytań i rozwiewania wątpliwości. Lepiej zapobiegać niż później korygować błędy. W najbliższym czasie planowane są również zmiany na podstronie internetowej https://kif.info.pl/krajowy-zespol-kontrolerow/ oraz materiały edukacyjne, które ułatwią przygotowanie do kontroli.
KZK OD KUCHNI
Jak wygląda praca kontrolera – kim są osoby w KZK i jakie mają doświadczenie?
To doświadczeni fizjoterapeuci, którzy oprócz wiedzy klinicznej posiadają kompetencje systemowe. Ich zadaniem jest nie tylko ocena, ale również analiza i wsparcie jakości. W praktyce oznacza to łączenie perspektywy terapeutycznej z rozumieniem przepisów i organizacji systemu ochrony zdrowia.
Jak dobierani są kontrolerzy do konkretnej kontroli (np. specjalizacja, lokalizacja)?
Dobór nie jest przypadkowy. Uwzględnia doświadczenie, znajomość specyfiki danego podmiotu oraz charakter działalności. Dzięki temu kontrola jest merytoryczna i osadzona w realiach pracy fizjoterapeuty. To zwiększa jej wartość i pozwala na bardziej trafne wnioski.
Czy rola kontrolera zmieniła się w ostatnich latach?
Tak i to bardzo wyraźnie. Dziś kontroler to nie tylko osoba sprawdzająca, ale także partner, edukator i analityk procesów. Coraz większy nacisk kładziemy na aspekt wspierający, a nie wyłącznie kontrolny.
Jak wygląda proces szkolenia i przygotowania kontrolerów?
Duży nacisk kładziemy na szkolenia i ujednolicanie standardów pracy. Dzięki temu system jest coraz bardziej spójny, a oceny bardziej przejrzyste. Stała wymiana doświadczeń w zespole pozwala również szybciej reagować na pojawiające się wyzwania.
Czy planowane jest dalsze rozwijanie zespołu (np. rekrutacje, nowe kompetencje)?
W tym roku nie planujemy nowego naboru kontrolerów, są oni obecni już w każdym województwie, dzięki zeszłorocznej rekrutacji. Teraz będziemy szlifować kompetencje obecnych członków zespołu.
PRZYSZŁOŚĆ I ROZWÓJ
Jakie są najważniejsze cele KZK na 2026 rok?
Przede wszystkim dalszy rozwój systemu i zwiększenie jego skuteczności. Zaplanowano 70 kontroli, ale najważniejsza nie jest liczba, tylko jakość i realny wpływ na środowisko. Chcemy, aby działania kontrolne przekładały się bezpośrednio na poprawę standardów pracy.
Czy planowane są zmiany w sposobie prowadzenia kontroli?
Będzie on dalej rozwijany, szczególnie w zakresie standaryzacji i monitorowania realizacji zaleceń. Dążymy do tego, aby proces był bardziej przejrzysty, przewidywalny i pomocny dla fizjoterapeutów. To kierunek, który wzmacnia zaufanie do całego systemu.
Jak KZK chce budować zaufanie w środowisku fizjoterapeutów?
Poprzez komunikację, edukację i transparentność. Kontrola musi być rozumiana jako element systemu jakości, a nie narzędzie represji. Im większa świadomość jej celu, tym większa gotowość do współpracy.
Jaką jedną rzecz przewodniczący chciałby, aby każdy fizjoterapeuta zrozumiał o kontroli?
Kontrola nie jest przeciwko fizjoterapeutom – jest dla fizjoterapii. Przy dobrej współpracy z samorządem możemy realnie poprawić funkcjonowanie naszych podmiotów. Skupiamy się na poprawie, a nie na karaniu, to kluczowa zmiana w postrzeganiu tego procesu. Co w praktyce daje dobrze wykorzystana kontrola?
- porządkuje praktykę,
- podnosi standardy,
- zwiększa bezpieczeństwo pacjentów,
- wzmacnia wiarygodność całego środowiska.
Dobrze przeprowadzona kontrola to często impuls do uporządkowania wielu obszarów, które wcześniej były odkładane „na później”. Rok 2025 pokazał jasno, że system kontroli dojrzewa. Z narzędzia nadzoru staje się mechanizmem realnej zmiany. A to oznacza jedno – kontrola przestaje być obowiązkiem. Zaczyna być wartością.
Dziękujemy za rozmowę.
